Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Μάθημα: Δημόσια Διοίκηση’ Category

Χ’Ι 1997

Πολιτικοί και Διοικητικοί θεσμοί

-Το καθήκον ουδετερότητας της δημόσιας διοίκησης απέναντι στις κοσμοθεωρίες. (θρησκευτικές, πολιτικές, ιδεολογικές κ.α)

Δημόσια Διοίκηση και τοπική Αυτοδιοίκηση, (θεσμικές, οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις)

– Οι αποκεντρωτικές δομές της Δημόσιας Διοικήσεως, τα Συμβούλια Περιοχής και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ΟΤΑ, ως συντελεστές αναπτύξεως

Ι’Β 1998

Πολιτικοί και Διοικητικοί θεσμοί

Ποιά είναι η σχέση πολιτικού και νομικού στοιχείου στη δράση της Κυβέρνησης και της Δημόσιας Διοίκησης.

Ι΄Γ 1999

Δημόσια Διοίκηση

Υποστηρίζεται ότι οι συναρμοδιότητες και οι επικαλύψεις μεταξύ διαφόρων υπουργείων δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης

Αναλύσατε το ζήτημα με έμφαση στις αιτίες εμφάνισης των συναρμοδιοτήτων και των επικαλύψεων, τους τρόπους αντιμετώπισής τους και τους λόγους για τους οποίους δημιουργούνται τα προβλήματα.

Ι’Δ 2001

Δημόσια Διοίκηση

Ο έλεγχος της διοικητικής δράσης αποτελεί καθοριστικό παράγοντα της οργάνωσης και λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης.

α) Ποιές σκοπιμότητες επιβάλλουν τον έλεγχο της διοικητικής δράσης και με ποιές μορφές εκδηλώνεται ο έλεγχος αυτός.

β) Ποιά προβλήματα ανακύπτουν από την άσκηση του ελέγχου αυτού και με ποιους τρόπους μπορεί να αντιμετωπιστούν.

Ι’Ε 2002

Δηµόσια Διοίκηση

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν διατυπωθεί προτάσεις και έχουν υιοθετηθεί πολιτικές µεταρρύθµισης και εξορθολογισµού της δράσης της ελληνικής δηµόσιας διοίκησης.

α. Αναλύστε τα σηµαντικότερα χαρακτηριστικά αυτών των προτάσεων και των πολιτικών διοικητικής µεταρρύθµισης αναφέροντας παραδείγµατα.

β. Αναλύστε τα πλεονεκτήµατα και µειονεκτήµατα της εισαγωγής ιδιωτικοοικονοµικών κριτηρίων αποτελεσµατικότητας και αποδοτικότητας στη δηµόσια διοίκηση.

Οι απαντήσεις σας να είναι τεκµηριωµένες και αιτιολογηµένες.

Ι’ΣΤ 2003

Δημόσια Διοίκηση

Ποιες είναι οι τάσεις «διοικητικής σύγκλισης» στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Αναφέρατε και αξιολογήστε παραδείγματα διοικητικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα που σχετίζονται με τις τάσεις αυτές.

Ι’Ζ 2004

Δημόσια Διοίκηση

Α) Ποια είναι η σημασία των Ανεξαρτήτων Αρχών στο πλαίσιο του ισχύοντος κοινοβουλευτικούπολιτεύματος στην Ελλάδα;

Β) Ποιες από αυτές είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες και ποια η διαφορά στο νομικό καθεστώς, στην οργάνωση και λειτουργία τους από τις υπόλοιπες;

Γ) Πως δικαιολογείται η ύπαρξη των Ανεξαρτήτων Αρχών στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, όσο και της ποιότητας της δημοκρατίας;

Δ) Αξιολογείστε τον τρόπο που ελέγχονται οι Αρχές αυτές και με ποια αποτελέσματα;

Ι’Η 2005

Δημόσια Διοίκηση

Η Αρχή της Μονιμότητας

α) Ποιές είναι οι ιστορικές καταβολές του θεσμού της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων;

β) Ποιό είναι το περιεχόμενο της αρχής της μονιμότητας κατά το Σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία; Συνδέεται με την αρχή της αξιοκρατίας;

γ) Ποιοί είναι οι σύγχρονοι προβληματισμοί σχετικά με την αρχή της μονιμότητας στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα;

Ι’Θ 2006

Δημόσια Διοίκηση

Το πρότυπο γραφειοκρατίας κατά Weber και η σύγχρονη αμφισβήτηση του:

α. Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του προτύπου αυτού και ποιά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του;

β. Ποιές πτυχές του προτύπου αυτού αμφισβητούνται στην εποχή μας και ποιές μεταρρυθμιστικές τάσεις συνδέονται με την ανωτέρω αμφισβήτηση;

γ. Αναφέρατε χαρακτηριστικά παραδείγματα αντίστοιχων μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.

Read Full Post »

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΤΟΥΣ 2008

Β’ ΣΤΑΔΙΟ

ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ : ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΕΟ ΘΕΜΑ :

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Δρ ΛΑΜΠΡΟΣ Π. ΜΠΑΜΠΑΛΙΟΥΤΑΣ

                           Δικηγόρος- Δρ Παντείου Παν/μίου

e-mail : babalioutas.l@dsa.gr                         

 

ΕΞΕΤΑΣΤΕΟ ΘΕΜΑ :

«Σχέσεις μεταξύ κεντρικής διοίκησης, περιφερειακής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης :

 

1) Πως εξελίχθηκαν οι σχέσεις αυτές διαχρονικά από την μεταπολίτευση και μετά ;

 

2) Ποιό είναι το σημερινό καθεστώς που διέπει τις σχέσεις των τριών αυτών επιπέδων διοίκησης ; Πως διαρθρώνεται ο διοικητικός έλεγχος μεταξύ κεντρικής διοίκησης, περιφερειακής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης ; Ήδη και μέσα άσκησης διοικητικού ελέγχου.

 

3) Ποιό είναι κατά τη γνώμη σας το κυριότερο πρόβλημα που αφορά στις σχέσεις μεταξύ αυτών των τριών επιπέδων διοίκησης και πως νομίζετε ότι μπορεί να επιλυθεί;

Τεκμηριώστε την απάντησή σας».

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ :

 

1) Αναφορά στην έννοια της δημόσιας διοίκησης και τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της.

 

2) Εν συνεχεία αναφορά στα συστήματα άσκησης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (συγκέντρωση υπό την ευρεία έννοια, αποσυγκέντρωση κ.ο.κ.). Αναφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά καθενός διοικητικού συστήματος.

 

3) Αρχική αναφορά στην συνταγματική κατοχύρωση καθενός συστήματος διοικητικής οργανώσεως. Σύνδεση με την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση στα πλαίσια της Ε.Ε.

 

ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ :

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

1) Αναφορά στις συνθήκες βάσει των οποίων διαμορφώθηκε η άσκηση της κεντρικής διοίκησης, της περιφερειακής διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης από το 1975 και μετά (βλ. ενδεικτικά, Λάμπρου Π. Μπαμπαλιούτα «Το σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο της ελληνικής δημόσιας διοίκησης», Τόμος Α’, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2007, Κεφάλαιο 3ο, Παράγραφος Ι υπό τον τίτλο «Η περιφερειακή διοίκηση κατά την μεταπολίτευση», σελ. 211 επ.).

 

2) Αναφορά στην θέσπιση της λαϊκής εκπροσώπησης στα νομαρχικά συμβούλια επί κυβερνήσεων Ανδρ. Παπανδρέου (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, ο.π., σελ. 216 επ.).

 

3) Αναφορά στην 4η απόπειρα για την θεσμοθέτηση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης με τον Ν. 1622/1986.

 

4) Αναφορά στις ρυθμίσεις περί δημοκρατικού προγραμματισμού με τον ανωτέρω Ν. 1622/1986.

 

5) Αναφορά στην διοικητική διαίρεση της Χώρας σε 13 περιφέρειες με το π.δ. 51/1987 (για τα ανωτέρω, βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, ο.π., Κεφάλαιο 4ο, σελ. 221 επ.).

 

6) Αναφορά στο π.δ. 410/1995 με το οποίο είχαν κωδικοποιηθεί οι προϊσχύσασες ρυθμίσεις για την πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση (βλ. Ευρ. Μπέσιλα-Βήκα «Τοπικής Αυτοδιοίκηση», Τόμος Ι, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη).

 

7) Αναφορά στην δημιουργία δευτεροβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης με τους Νόμους 2218 και 2240/1994 και την μεταβολή του αποκεντρωμένου status της Χώρας, καθώς και του αυτοδιοικητικού πλαισίου.

 

8) Αναφορά στον Ν. 2503/1997 για την Περιφέρεια (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 239 επ.).

 

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

1) Αναφορά στο ισχύον συνταγματικό πλαίσιο περί της κεντρικής διοικήσεως, της περιφερειακής διοικήσεως και της τοπικής αυτοδιοικήσεως (άρθρα 81 επ., 101 και 102 του Συντάγματος, αντίστοιχα), ύστερα από τις αναθεωρήσεις του 2001 και του 2008.

 

2) Ανάλυση και αναφορά όλων των εννοιολογικών στοιχείων που περιέχονται στα ανωτέρω άρθρα του Συντάγματος (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαια 1ο και 2ο, ο.π.).

 

3) Αναφορά και επεξήγηση όλων των διοικητικών οργάνων που εντάσσονται στα ανωτέρω τρία επίπεδα διοίκησης (Κεντρική διοίκηση : Πρωθυπουργός, Κυβέρνηση, Υπουργικό Συμβούλιο, Υπουργοί, Υφυπουργοί, Περιφερειακή διοίκηση : Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας, Περιφερειακό Συμβούλιο, Τοπική Αυτοδιοίκηση α’ βαθμού : Δήμαρχος, Δημοτικό Συμβούλιο, Δημαρχιακή Επιτροπή, Τοπικό Συμβούλιο Τοπικού Διαμερίσματος, Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου, Τοπική Αυτοδιοίκηση β’ βαθμού : Νομάρχης, Νομαρχιακό Συμβούλιο, Νομαρχιακή Επιτροπή).

 

4) Αναφορά στο ζήτημα των αρμοδιοτήτων που ασκούνται από κάθε διοικητικό επίπεδο ξεχωριστά.

 

5) Αναφορά στις έννοιες «έλεγχος» και «εποπτεία» και καταγραφή της εννοιoλογικής τους διαφοράς.

 

6) Αναφορά στο status άσκησης ελέγχου νομιμότητας επί των αποφάσεων του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας από τον καθ’ ύλιν αρμόδιο Υπουργό (αυτεπαγγέλτως, ή κατόπιν ασκήσεως προσφυγής για λόγους νομιμότητας) (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 279-280).

 

7) Αναφορά στο status άσκησης εποπτείας νομιμότητας επί των εκτελεστών πράξεων των Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού από τον οικείο Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας (κατά υποχρεωτική παραπομπή, ή κατόπιν ασκήσεως προσφυγής για λόγους νομιμότητας) (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 261-265 και υποσημείωση υπ’ αριθμ. 53 για τους Ο.Τ.Α. α’ βαθμού. Για Την εποπτεία επί των Ο.Τ.Α. α’ βαθμού, βλ. και Ευρ. Μπέσιλα-Βήκα, «Τοπική Αυτοδιοίκηση», Τόμος Ι, ο.π.).

 

8) Αναφορά στην διαφορετική διαδικασία που ακολουθείται αναφορικά με την άσκηση εποπτείας επί των Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού.

 

9) Πραγμάτωση του Κράτους Δικαίου μέσα από τις διαδικασίες ελέγχου και εποπτείας.

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

(Επί του τρίτου ερωτήματος καλείται ο υποψήφιος να αναπτύξει την προσωπικότητά του επί του κεντρικού ζητήματος που είναι η σχέση μεταξύ των τριών επιπέδων διοίκησης. Δεκτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόβλημα που μπορεί να εντοπίσει ο υποψήφιος, αρκεί όμως να το αιτιολογήσει πλήρως).

 

Ενδεικτικά αναφερόμενα προβλήματα :

 

1) Η αποσαφήνιση των ασκουμένων αρμοδιοτήτων έτσι ώστε να μην τίθενται ζητήματα αντισυνταγματικότητας και η σταδιακή μεταφορά αρμοδιοτήτων από τις κεντρικές υπηρεσίες προς τις αποκεντρωμένες αρχές και από τις αποκεντρωμένες –κυρίως- μονάδες του Κράτους προς τους Ο.Τ.Α. με αντίστοιχη μεταφορά και οικονομικών πόρων κατ’ επιταγήν του άρθρου 102 του Συντάγματος.

 

2) Η σταδιακή οικονομική ενίσχυση των Ο.Τ.Α., με την περαιτέρω εκχώρηση οικονομικών πόρων και την δυνατότητα να αναπτύξουν περισσότερο την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

 

3)  Η ανάμειξη του πολιτικού στοιχείου, τόσο κατά την άσκηση της περιφερειακής διοικήσεως, όσο και κατά την άσκηση της τοπικής αυτοδιοίκησεως, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται το ουσιώδες εννοιλογικό περιεχόμενο των όρων «αποκέντρωση» και «τοπική αυτοδιοίκηση». Επομένως απαιτείται η έλλειψη κομματικών παρεμβάσεων σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και τήρηση σε μεγαλύτερο ποσοστό της αρχής της πολιτικής ουδετερότητας της διοικήσεως.

 

4) Έλλειψη σταθερής πολιτικής για την ενδυνάμωση τόσο της περιφέρειας, όσο και των τοπικών κοινωνιών, με σκοπό την επίτευξη ανάπτυξης. «Εκμετάλλευση» της δυνατότητας για ανάπτυξη μέσα από τα προγράμματα του Δ’ Κ.Π.Σ. (Για το Δ’ Κ.Π.Σ. βλ. σχετικά και Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 458-483).

 

 

5) Έλλειψη ενίσχυσης των περιφερειακών αρχών και των αυτοδιοικούμενων οργανισμών με επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό, βάσει της αρχής της τεχνοκρατίας.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ :

 

Συνοπτική επισκόπηση των αναφερομένων που προηγήθηκαν στο γραπτό μας και επισήμανση των δυνατοτήτων βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου που διέπει, την κεντρική διοίκηση, έτσι ώστε να γίνει πιό επιτελική, την περιφερειακή διοίκηση, έτσι ώστε να προγραμματίζει και να ασκεί την περιφερειακή πολιτική αποτελεσματικότερα και την τοπική αυτοδιοίκηση, έτσι ώστε να διοικεί τις τοπικές υποθέσεις προάγοντας περισσότερο το τοπικό συμφέρον.

Αναφορικά με το τελευταίο (τοπική αυτοδιοίκηση) να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο βαθμό η αρχή της επικουρικότητας του Κράτους. Στο επίπεδο αυτό θα πρέπει να κινηθεί και η διαφαινόμενη αναδιοργάνωση του αυτοδιοικητικού χάρτη της Χώρας (Καποδίστριας Νο2).

 

 

Read Full Post »

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και κυρίως κατά την τελευταία εικοσαετία, παρατηρείται στις περισσότερες χώρες μια στροφή των αντιλήψεων για το ρόλο της δημόσιας επιχείρησης ως μέσου άκσησης της οικονομικής πολιτικής αλλά και ως φορέα ενίσχυσης των αναπτυξιακών δυνάμεων. Υποστηρίζεται ότι η ενεργή παρέμβαση του κράτους, που έγινε με πρόσχημα την αδυναμία του μηχανισμού της αγοράς να προκαλέσει επαρκή οικονομική ανάπτυξη και δίκαιη διανομή του παραγόμενου προϊόντος και της ευημερίας, τελικά έγινε αιτία οικονομικών αδιεξόδων, οικονομικής στασιμότητας και αδράνειας. Γι΄αυτό στις περισσότερες χώρες σήμερα παρατηρείται μια τάση αποκρατικοποίησης πολλών δημόσιων επιχιερήσεων με τη μορφή μεταφοράς του συνόλου ή μέρους των δραστηριοτήτων από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Θα εξατάσουμε δώ εν συντομία την έννοια και τις διάφορες μορφές ιδιωτικοποίησης, καθώς και τον έλεγχο των ιδιωτικοποιημένων δημοσίων επιχιερήσεων.

Στην έννοια της ιδιωτικοποίησης εμπίπτουν όλες γενικά οι δραστηριότητες οι οποίες αφαιρούνται από την αρμοδιότητα του δημόσιου τομέα, όπως λόγου χάρη, δραστηριότητες παραγωγής και διάθεσης αγαθών και υπηρεσιών που δεν έχουν εποπτικό χαρακτήρα και δεν περιορίζεται στη μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Για παράδειγμα, όταν το κράτος απαλάσσεται από το δικαίωμα να καθορίζει από πότε αρχίζουν και από πότε τελειώνουν οι ‘εκπτώσεις’, αυτό αποτελεί πράξη ιδιωτικοποίησης. Το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις της κατάργησης του δικαιώματος του κράτους νμα ασκεί ελέγχους στις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών, να καθορίζει τρόπους ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων και να απαιτεί ‘άδειες σκοπιμότητας’. Σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουμε ιδιωτικοποίηση, χωρίς μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Επομένως, η έννοια της ιδιωτικοποίησης είναι πολύ ευρύτερη από εκείνη της αποκρατικοποίησης. Στην ανάλυση που ακολουθεί θα επικεντρωθούμε στα θέματα που αναφ’έρονται στην αποκρατικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων, δηλαδή στη μεταφορά μέρους ή του συνόλου των δραστηριοτήτων των δημόσιων, κυρίως, επιχιερήσεων στον ιδιωτικό τομέα. Τα προγράμματα αυτά παίρνουν διάφορες μορφές χωρίς ωστόσο να είναι αμοιβαία αποκλειόμενα.

1. Πώληση περιουσιακών στοιχείων του κράτους σε ιδιώτες.

2. Εργολαβική ανάθεση σε ιδιωτικούς φορείς της παραγωγής ορισμένων υπηρεσιών για λογαριασμό του κράτους (contracting out)

3. Διανομή κουπονιών (vouchers) στους πολίτες με τα οποία μπορούν να αγοράσουν αγαθά και υπηρεσίες από έναν κατάλογο εγκεκριμένων από το κράτος πωλητών και που ικανοποιούν ορισμένες προδιαγραφές.

4. Απελευθέρωση της αγοράς από εμπόδια εισόδου σε αυτήν ιδιωτών (deregulation).

καθεμιά από τις παραπάνω μεθόδους παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και συνδέεται με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα.

από Δημόσια Διοίκηση και Πολιτική, ΕΑΠ, Πάτρα 2008.

Read Full Post »

Κυβέρνηση/Διακυβέρνηση

Ως κυβέρνηση με την ευρύτερη έννοια ορίζουμε τις τυπικές θεσμικές διαδικασίες μέσω των οποίων σταθεροποιείται η τάξη, λαμβάνονται και εφαρμόζονται αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει το αντίστοιχο της «διοίκησης» στα  προεδρικά συστήματα, δηλαδή την πολιτική κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας. Ο όρος διακυβέρνηση (governance) είναι ευρύτερος της κυβέρνησης. Αναφέρεται σε κάθε δυνατή μορφή που μπορεί να λάβει ο πολιτικός συντονισμός της κοινωνικής ζωής. Η κυβέρνηση μπορεί να θεωρηθεί συνεπώς μια συγκεκριμένη πτυχή της διακυβέρνησης και είναι δυνατό να φανταστούμε ένα είδος «διακυβέρνησης χωρίς κυβέρνηση». Οι κύριες μορφές διακυβέρνησης είναι οι αγορές, τα ιεραρχικά συστήματα και τα δίκτυα. Οι αγορές συντονίζουν τη συλλογική δράση μέσω του μηχανισμού των τιμών, που κινητοποιείται από τις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης. Οι ιεραρχίες, χαρακτηριστικό παράδειγμα των οποίων είναι οι γραφειοκρατίες, λειτουργούν μέσω εξωστικών εντολών από «πάνω προς τα κάτω». Τα δίκτυα είναι οριζόντιες δομές οργάνωσης που χαρακτηρίζονται από ρευστές και χαμηλής τυποποίησης διαδικασίες μεταξύ ίσων υποκειμένων. Ο όρος διακυβέρνηση χρησιμοποιείται ευρύτατα από τη δεκαετία του ΄80 παρά τη νοηματική του ασάφεια. Αυτό οφείλεται σε μια σειρά μεταβολών που ξεκίνησαν στην παραπάνω φάση. Οι μεταβολές αυτές περιλαμβάνουν την εμφάνιση νέων μορφών δημόσιας διοίκησης με το κράτος να περιορίζεται στη διεύθυνση (ορίζει τους σκοπούς και θέτει επιτελικούς στόχους) σε αντίθεση με                (δηλαδή την άμεση παροχή υπηρεσιών), τη διάχυση του ορίου μεταξύ κυβερνήσεων και αγοράς με την διεύρυνση των συνεταιρισμών δημοσίου / ιδιωτικού τομέα, και την εμφάνιση συστημάτων πολυεπίπεδης διακυβέρνησης λόγω της παγκοσμιοποίησης και της περιφερειοποίησης. Ωστόσο, ο όρος διακυβέρνηση δεν έχει αποκτήσει ακόμη ένα γενικώς αποδεκτό νόημα, ενώ πολλοί συνδέουν τη χρήση του με την ιδεολογική προτίμηση στο ελάχιστο ή περιορισμένο κράτος.

  Νίκος Γαρυπίδης

Read Full Post »

Περιφερειακή αποκέντρωση

 Όρος που αναφέρεται στη μεταφορά αποφασιστικών αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση σε ενδιάμεσα σώματα που λειτουργούν στο χώρο μεταξύ κέντρου και τοπικής αυτοδιοίκησης, και διαθέτουν δικαιοδοσία εντός μέρος της επικράτειας. Η περιφερειακή αποκέντρωση αναφέρεται συνεπώς σε ένα συγκεκριμένο είδος αποκέντρωσης, που δεν θέτει ζήτημα σε ότι αφορά την ενότητα του κράτους και του χαρακτήρα του ως υπέρτατης εξουσίας.

Νίκος Γαρυπίδης

Read Full Post »

 

Ποιες είναι οι τάσεις

 

«διοικητικής σύγκλισης» στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Αναφέρατε και αξιολογήστε παραδείγματα διοικητικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα που σχετίζονται με τις τάσεις αυτές.

Σημείωση: Μεταβολές στην Τ.Α., Περιφέρειες, Καποδίστριας Ι και ΙΙ, Καλλικράτης, new public management, e-governance, Ανεξάρτητες αρχές και ιδιωτικοποιήσεις. Χ.Α.

Read Full Post »

1. Έννοια, αντικείμενο και αποστολή της Δημόσιας Διοίκησης. Η Δημόσια Διοίκηση στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος και της Δημοκρατίας. Δημόσιο Συμφέρον. Διοίκηση και Δίκαιο. Το γραφειοκρατικό πρότυπο διοίκησης (πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα). Ο κρατικός παρεμβατισμός στην οικονομία και την κοινωνία. Η έννοια του δημόσιου τομέα (πολιτική, νομική, οικονομική). Η έννοια της δημόσιας πολιτικής και τα βασικά της στάδια. Διοικητικός εκσυγχρονισμός και η προβληματική των μεταρρυθμίσεων.

2. Διοικητική Οργάνωση: Κεντρική Διοίκηση, Κυβέρνηση (Πρωθυπουργός Υπουργοί, Υπουργικό Συμβούλιο), Συλλογικά κυβερνητικά όργανα, Υπουργεία (αριθμός, εσωτερική οργάνωση, σχέσεις πολιτικής και διοικητικής εξουσίας, κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ υπουργείων, συντονισμός και όργανα άσκησης του). Αποσυγκέντρωση /αποκέντρωση. Η διοικητική περιφέρεια (προγραμματικός και διοικητικός ρόλος). Τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού και πρόσφατες μεταρρυθμίσεις τους.

3. Στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης: Είδη προσωπικού. Συστήματα στελέχωσης. Σύστημα σταδιοδρομίας. Διαδικασία επιλογής και πρόσληψης του προσωπικού. Επιλογή για θέσεις ευθύνης. Ο ρόλος του ΑΣΕΠ. Συσχέτιση διοικητικής οργάνωσης και στελέχωσης.

4. Διοικητικές διαστάσεις των οικονομικών λειτουργιών της Δημόσιας Διοίκησης: Προϋπολογισμός. Προγραμματισμός. Έλεγχος δαπανών.

5. Έλεγχος της Δημόσιας Διοίκησης: Έλεγχος από Ανεξάρτητες Αρχές (συνταγματική κατοχύρωση, σκοπιμότητα, διακρίσεις). Γενικός Επιθεωρητής της Δημόσιας Διοίκησης (διορισμός, αρμοδιότητες). Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών της Δημόσιας Διοίκησης (αποστολή-αρμοδιότητες). Ιεραρχικός έλεγχος. Δημοσιονομικός έλεγχος.

6. Ρόλος και λειτουργία της Ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

7. Χαρακτηριστικά και αδυναμίες της ελληνικής διοίκησης και δημόσιας πολιτικής. Απόπειρες μεταρρύθμισης της ελληνικής διοίκησης.

Read Full Post »

Older Posts »