Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2011

Ερωτήσεις που (δεν) ζητούν απάντηση

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να “ ξετινάξει” μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;
Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt

 

[ Πηγή: http://mihkour1953.wordpress.com/2010/12/22/1784/ ]

 

Advertisements

Read Full Post »

Σε ένα σύγχρονο αντιπροσωπευτικό σύστημα ο θεσμός της κυβέρνησης αναλαμβάνει λειτουργίες καίριας σημασίας. Σήμερα οι κυβερνήσεις έχουν καταστεί θεσμοί εξαιρετικά πολύπλοκης οργάνωσης για να αντιμετωπίσουν μια ποικιλία προβλημάτων εθνικής και υπερεθνικής πολιτικής.

α) Ποιές συνταγματικές αρχές διέπουν την εσωτερική οργάνωση και λειτουργία της κυβέρνησης στο ελληνικό σύστημα;

β) Ποιές είναι οι βασικές δυσλειτουργίες που ο θεσμός της κυβέρνησης εμφανίζει στην Γ΄ ελληνική δημοκρατία;

γ) Ποιές είναι οι σχέσεις που η κυβέρνηση διαμορφώνει με τα κόμματα, με την κοινωνία πολιτών και με άλλους θεσμούς της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας;

Read Full Post »

Οι εκλογές συνιστούν διαδικασία θεμελιακής σημασίας για την άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας και τη νομιμοποίηση της εξουσίας στα αντιπροσωπευτικά συστήματα:

α) Ποιές είναι οι αρχές της δίκαιης εκλογικής διαδικασίας και πως κατοχυρώνονται στο ελληνικό σύστημα;

β) Ποιά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των εκλογικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται στις μαζικές δημοκρατίες και ποιά η επιρροή τους στη διαμόρφωση του πολιτικού συστήματος;

γ) Ποιά είναι τα προβλήματα που εμφανίζουν οι εκλογικές διαδικασίες στην Γ΄ελληνική δημοκρατία και στην ΕΕ;

 

 

 

Read Full Post »

Η προστασία των δικαιωμάτων στο Ελληνικό Σύνταγμα:

Α. Η ταξινόμηση των δικαιωμάτων και οι διακρίσεις τους.

Β. Ποιά είναι τα δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν στο Ελληνικό Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 2001 και ποιά η σημασία της;

Γ. Ποιοί είναι οι κυριότεροι περιορισμοί των δικαιωμάτων και ποιά τα όριά τους;

Read Full Post »

Α. Ποιά τα μοντέλα που γνωρίζετε που προσδιορίζουν την ιδιότητα του πολίτη;

Β. Με ποιά δικαιώματα συνδέεται η αναγνώρισή της σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο; Ειδικότερα για τους μετανάστες;

Γ. Ποιά η σχέση της ιδιότητας του πολίτη με το σύγχρονο δημοκρατικό έλειμα;

Read Full Post »

1. Πως κατά τη γνώμη σας η αρχή της νομιμότητας είναι δυνατόν να εντείνει τον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης?

2. Ποιές άλλες πτυχές περιλαμβάνει αυτό?

3. Ποιά κατά τη γνώμη σας είναι τα φαινόμενα εκεί να τα οποία καθιστούν αναγκαίο τον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης περισσότερο παρά ποτέ?

Read Full Post »

Ζητείται ελπίς (ίσως και πατρίς;)

 

Προσφάτως διαβάσαμε στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ότι το 70% των Ελλήνων πτυχιούχων επιθυμούν να φύγουν για εργασιακούς λόγους στο εξωτερικό. Η πρώτη, άμεση σκέψη που έκανα ήταν ΟΚ, σε περίοδο κρίσεως είμαστε, μεγάλη απογοήτευση υπάρχει καθημερινά και παντού οπότε λογικό είναι τα παιδιά της γενιάς μου να προσανατολίζονται για ένα καλύτερο αύριο εκτός συνόρων. Για την ακρίβεια ενός δικού τους, αποκλειστικά δικού τους αύριο.

 

Και περνώντας αυτομάτως σε μία δεύτερη ανάγνωση ανατρίχιασα…! Ανατρίχιασα για το αύριο αυτής της χώρας. Ποιο αύριο και με ποιους ανθρώπους; Με τους παραδομένους στη μοίρα τους 20+ και 40- που μπροστά στις αν μη τι άλλο τεράστιες δυσκολίες και αβεβαιότητα της εποχής μας που κανείς δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει ότι υπάρχουν, αποφασίζουν να την κάνουν.  Και ένιωσα κάτι ακόμη πιο ανατριχιαστικό διαπίστώνοντας ότι μία τέτοια μεγάλη τάση φυγής δε μας ξενίζει καθόλου αντιθέτως μάλιστα το θεωρούμε και φυσικό…

 

Νιώθουμε τελικά Έλληνες; Νιώθουμε πια μέλη ενεργά της ελληνικής κοινωνίας με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από αυτά; Νομίζω πως όχι… Με θλίψη διαπιστώνω ότι το κίνημα του υπερπαρτισμού (όπως λέμε κοιτάω την πάρτυ μου, είμαι παρτάκιας κ.ο.κ.) έχει σαρώσει τα πάντα, χωρίς να υπάρχουν σημάδια αναστροφής της ισοπεδωτικής του πορείας.

 

Η χώρα έχει αυτήν τη στιγμή περισσότερο από ποτέ άλλοτε ανάγκη από ομοψυχία και ενότητα κοινωνική. Για να υπάρξει ελπίδα. Ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν, θα πάνε καλύτερα, θα είναι πιο ευνοϊκά σε λίγα χρόνια και όχι σε δεκαετίες από τώρα όπως σκέφτονται οι περισσότεροι. Η χώρα βρίσκεται, όπως έγραψε ο μεγάλος αυτός Έλληνας της Τέχνης, κ. Μίκης Θεοδωράκης, σε μία άλλη μορφή κατοχής. Σε κατοχή με εισβολείς ενδεδυμένους με κοστούμια. Είμαστε όλοι με την πλάτη στον τοίχο. Αλλά αν φύγουμε και εμείς που μπορούμε να βοηθήσουμε αυτήν την χώρα τώρα μακροπρόθεσμα τί θα μείνει τελικά;

 

Κάνοντας μία γρήγορη και πρόσφατη ιστορική αναδρομή, σκέφτομαι τους Έλληνες που πολέμησαν το ΄40 στα βουνά της Αλβανίας και ήταν μικρότεροι ακόμη και από μένα και από τον κάθε προσφάτως πτυχιούχο αυτής της χώρας. Τα παιδια εκείνα ούτε είχαν σπουδάσει ούτε υποτίθεται ότι είχαν τη μόρφωση που έχουν τα παιδιά της δικής μου γενιάς, της επόμενης ή της προηγούμενης. Και όμως εκείνα τα παιδιά ένιωθαν την Έλλαδα πατρίδα τους, τους Έλληνες αδελφούς τους, το καθήκον υπέρ πάντων όλων. Και πάνω από όλα δεν φοβόντουσαν ούτε τί θα γίνει αύριο ούτε σε δέκα χρόνια ούτε σε είκοσι…

 

Έτσι και οι νέοι αυτής της χώρας είμαι σίγουρη ότι μπορούμε να ξαναφτιάξουμε ό,τι έχει γκρεμιστεί. Από εδώ όμως και όχι περιμένοντας τους άλλους (ποιους άλλους; τους διεφθαρμένους; τους γέρους; τους συμβιβασμένους;) να φτιάξουν τα πράγματα και να επιστρέψουν εάν και όποτε. Μάθαμε να παίρνουμε χωρίς να χρωστάμε σε κανένα, όμως σε κάθε σωστά δομημένη και σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία κάθε δικαίωμα συνεπάγεται και μία υποχρέωση. Αυτό αν αντιληφθούμε πολλά πράγματα μπορούν να αλλάξουν.

Και πάνω απ’όλα να αποτινάξουμε τον φόβο. Και να ονειρευτούμε ξανά. Για να ξαναέλθει η ελπίδα…

 

 

 

Ντόρα Γκανίδη

 

 

Read Full Post »

Older Posts »