Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Απρίλιος 2010

Νέες Εποχές
«Εφυγε» ο συνταγματολόγος της δημοκρατίας Δ. ΤσάτσοςΚυριακή 25 Απριλίου 2010

Απεβίωσε χθες, σε ηλικία 77 ετών, στο Αττικό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν με καρδιακά προβλήματα, ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και πολιτικός Δημήτρης Τσάτσος. Γόνος πολιτικής οικογένειας, γιος του βουλευτή των Φιλελευθέρων και υπουργού Θεμιστοκλή Τσάτσου και ανιψιός του διατελέσαντος Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και στη Χαϊδελβέργη και το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ από το 1965 ως το 1968 εργάστηκε ως ερευνητής στο Μax Ρlanck Ιnstitute. Το 1968 εξελέγη υφηγητής του γερμανικού και αλλοδαπού Δημοσίου Δικαίου και δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης. Την ίδια χρονιά εξελέγη υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το δικτατορικό καθεστώς όμως δεν του επέτρεψε να διδάξει. Το 1969 εξελέγη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά δεν διορίστηκε από τη δικτατορία. Εναν χρόνο μετά επέστρεψε ως μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.

Το 1973 φυλακίστηκε από τη δικτατορία, μετά την κατάρρευση της οποίας, το καλοκαίρι του 1974, συμμετείχε ως υφυπουργός της Ανώτατης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Κατά τη θητεία του θέσπισε τα μέτρα κάθαρσης στα πανεπιστήμια κατά των συνεργατών της δικτατορίας και πρότεινε τον πρώτο δημοκρατικό νόμο-πλαίσιο για τα ελληνικά πανεπιστήμια. Από το 1980 και ως τη συνταξιοδότησή του ήταν καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάγκεν, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων από το 1988 ως το 1990.

Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής στην Α Δ Περιφέρεια της Αθήνας με την Ενωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις και στην προετοιμασία του Συντάγματος του 1975 υπήρξε γενικός εισηγητής εκ μέρους όλης της αντιπολίτευσης. Διεγράφη, λόγω διαφωνιών με την ηγεσία του κόμματος, ενάμιση χρόνο αργότερα, συνεχίζοντας την πολιτική του δράση στον νέο σχηματισμό Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό που στις εκλογές του 1977 συναποτέλεσε τη Συμμαχία. Ακολούθως συμπορεύθηκε με το ΠαΣοΚ και επί δύο συνεχείς θητείες (1994-1999 και 1999-2004) υπήρξε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος.

Από το  «Βήμα»

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/

Read Full Post »

Οικοτουρισμός είναι ο τουρισμός που αξιοποιεί και κατευθύνεται σε περιοχές που δεν έχουν επηρεαστεί ή καταστραφεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες (Ecotourism Society, Η.Π.Α.) Έτσι, συμβάλλει στην προστασία της φύσης και στην ποιότητα ζωής των τοπικών πληθυσμών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο οικοτουρισμός θα κερδίσει σημαντικό έδαφος τα προσεχή χρόνια.
«Πρωτοπόρος» του οικοτουρισμού θεωρείται ο Alexander von Humboldt, ο οποίος γεννήθηκε στο Βερολίνο, στις 14 Σεπτεμβρίου1769 και πέθανε το 1859. Ο Δαρβίνος τον χαρακτήριζε ως «τον μεγαλύτερο ερευνητή-ταξιδευτή που έζησε ποτέ».
Στην Ελλάδα έχουν ίδη γίνει πολλές προσπάθειες αξιοποίησης των εναλλακτικών μορφών τουρισμού (οικοτουρισμός, αγροτουρισμός) σε διάφορες περιοχές (Πρέσπες, Πήλιο, Λέσβος, Μάνη, Έβρος,Κρήτη  κ.α.)
Ο οικοτουρισμός, ο αγροτουρισμός και γενικά ο ήπιος τουρισμός πρέπει να εντάσσονται σε μια ολοκληρωμένη περιβαλλοντική πολιτική. Η στρατηγική προστασίας πρέπει να υπακούει στους κανόνες της οικοανάπτυξης, σύμφωνα με τους οποίους οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου και οι εύλογες πολιτισμικές του επιθυμίες πρέπει να ικανοποιούνται χωρίς να εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι και χωρίς να καταστρέφονται τα οικοσυστήματα. Μια τέτοια πολιτική προϋποθέτει επιστημονική προετοιμασία, αξιολόγηση, προτεραιότητες και συντονισμό.
Στην ανάπτυξη του οικοτουρισμού τα τελευταία χρόνια, έχει συμβάλει άμεσα και η τάση φυγής των κατοίκων των μεγάλων πόλεων προς την ύπαιθρο για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αξίζει να ταξιδεύουμε στην Ελλάδα για να βρεθούμε κοντά στα δαντελωτά ακρογιάλια της, στις δασωμένες πλαγιές, στα παραδοσιακά μονοπάτια, στους ορεινούς οικισμούς, στις λίμνες, στα ποτάμια,στα σπήλαια, στους Εθνικούς Δρυμούς, στους υγρότοπους, στους γαλάζιους βυθούς του Αιγαίου και του Ιονίου.
Η IUCN στην προσπάθεια να οριοθετήσει την έννοια του οικοτουρισμού, τον ορίζει ως: «το περιβαλλοντικά υπεύθυνο ταξίδι και η επίσκεψη σε σχετικά ανενόχλητες φυσικές περιοχές, που αποσκοπεί στην απόλαυση και εκτίμηση της φύσης (και των πολιτισμικών στοιχείων – του παρόντος και του παρελθόντος) και το οποίο προάγει τη διατήρηση, έχει χαμηλή επίδραση επισκεπτών και παρέχει χρήσιμα ενεργή κοινωνικο – οικονομική ανάμιξη του ντόπιου πληθυσμού».
Το έντονο ανάγλυφο, οι γεωμορφολογικοί σχηματισμοί, το πολύμορφο του τοπίου και το ευρύ φάσμα υψομετρικών διαφορών διαμορφώνουν αναρίθμητες μαγικές εικόνες και μεγάλη ποικιλία βιοτόπων σπάνιας ομορφιάς. Σε συνδυασμό δε με τη γεωγραφική θέση και το κλιματικό περιβάλλον, δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες, όπου αναπτύσσεται πολυποίκιλη και μοναδική χλωρίδα, πλούσια και σπάνια πανίδα ( αμφιβίων, ερπετών, πουλιών,  θηλαστικών, ασπόνδυλων). Όλα αυτά παρέχουν πολυάριθμες ευκαιρίες παρατήρησης, θαυμασμού και απόλαυσης του τοπίου και της άγριας ζωής           Η δασική βλάστηση, έτσι καθώς ξεδιπλώνεται από τις παραλιακές περιοχές μέχρι την αλπική ζώνη και από την Κρήτη ως τη Ροδόπη, με το πολυάριθμο των ειδών της και το πολυποίκιλο των μορφών, δομών και εναλλαγών των χρωματισμών της, αποτελεί αντικείμενο μελέτης, παρατήρησης, θαυμασμού και αναψυχής.
Η ποικιλία της χλωρίδας της χώρας μας είναι πλούσια. Αριθμεί περισσότερα από 6.000 είδη, το 1/10 των οποίων είναι ενδημικά και κατατάσσει τη χώρα μας στη δεύτερη θέση από άποψη βιοποικιλότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρόκειται για ένα πολύτιμο φυσικό κεφάλαιο, μια ανεκτίμητη φυσική κληρονομιά, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη. Μεταξύ των βιοτόπων. Ξεχωριστή θέση κατέχουν οι υγροβιότοποι. Πάνω από 400 λίμνες, λιμνοθάλασσες, έλη, υγρολίβαδα, εκβολές ποταμών και κάθε είδους υγροτοπικές εκτάσεις, πρόσκαιρες ή μόνιμες, φυσικές ή ανθρωπογενείς, δημιουργούν ένα ιστό μοναδικής οικολογικής και αισθητικής αξίας. Τα πολυάριθμα είδη χλωρίδας και πανίδας, ιδιαίτερα δε της ορνιθοπανίδας, οι παραδοσιακές ασχολίες των κατοίκων σε συνδυασμό με το πανέμορφο τοπίο τους, μπορούν να αποτελέσουν μοχλό οικοτουριστικής ανάπτυξης για αρκετές περιοχές.
Ειδικού οικοτουριστικού ενδιαφέροντος είναι επίσης οι προστατευόμενες φυσικές περιοχές, οι οποίες χαρακτηρίζονται για τη μοναδικότητα της χλωρίδας, της πανίδας και των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών τους. Η χώρα μας διαθέτει ένα σχετικά μεγάλο αριθμο τέτοιων περιοχών: Εθνικούς Δρυμούς, Εθνικά Πάρκα,Θαλάσσια Πάρκα,  Αισθητικά Δάση ,Μνημεία της Φύσης.Αυτό το δίκτυο των προστατευόμενων φυσικών περιοχών, με τη μοναδικότητα των φυσικών χαρακτηριστικών, παρέχει θαυμάσιες ευκαιρίες για οικοτουρίστες και μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς της οικοτουριστικής ανάπτυξης, φθάνει να το καταλάβει αυτό κάποια στιγμή η πολιτεία.
Είναι προφανές ότι η Ελλάδα με την πλούσια φυσική και πολιτιστική της κληρονομιά έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει την εξειδικευμένη μορφή τουρισμού που ονομάζεται οικοτουρισμός.
Πολλά και τα πιθανά οφέλη. Οικονομική συμβολή στην προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, στήριξη της τοπικής οικονομίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, συγκρότηση πληθυσμών σε απομακρυσμένες περιοχές.
Ο οικοτουρισμός είναι ο τουρισμός στη φύση ο οποίος, αντίθετα με τον μαζικό τουρισμό, δεν υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής όπου εφαρμόζεται, ενώ ταυτοχρόνως προωθεί την προστασία του φυσικού, αλλά και του πολιτιστικού περιβάλλοντος και τη διατήρηση της συνοχής του κοινωνικού ιστού. Συμφωνα με τον ορισμο αυτο, ο οικοτουρισμός επιδιώκει να συμβάλει ενεργά στην προστασία της φύσης. Η ανάπτυξη του με άλλα λόγια υπαγορεύεται από την ανάγκη προστασίας της φύσης και την ανάγκη μιας υγιούς κοινωνίας και οικονομίας.
Ο οικοτουρισμός για να πετύχει το στόχο του χρειάζεται σχέδιο και στρατηγική, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Τέλος, για να προχωρήσει σωστά ο οικοτουρισμός χρειάζονται, όπως σε κάθε περίπτωση που επιχειρείται κάτι νέο, οι κατάλληλοι και εξειδικευμένοι άνθρωποι.
Σε αρκετές περιοχές στην Ελλάδα (Δάσος Δαδιάς, Πρέσπες, Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου, Πήλιο, Ζαγοροχώρια, Νυμφαίο,Κρήτη) σήμερα ο οικοτουρισμός δημιούργησε ευκαιρίες απασχόλησης σε νέες κατηγορίες εργαζομένων που πριν ήταν άνεργοι και οδήγησε στη δημιουργία οικοτουριστικών συνεταιρισμών.
Από τον οικοτουρισμό αναγεννήθηκε η τοπική κοινωνία και βοηθήθηκαν πολλές επαγγελματικές κατηγορίες.
Παραδείγμα επιτυχημένης οικοτουριστικής ανάπτυξης έχουμε πολλά στο εξωτερικό. Μερικά από τα πιο φωτεινά είναι το Πάρκο του Abruzzo, στα Κεντρικά Απέννινα στην Ιταλία, το Πάρκο των Πυρηναίων στην Ισπανία, την Camargue στη Γαλλία και το Coto Donana στην Ισπανία.
 Η επιτυχία της όλης προσπάθειας προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή των κατοίκων. Είναι απαραίτητο να αισθανθούν ότι η περιοχή τους μπορεί να προσφέρει τη ζητούμενη ποιότητα ζωής και να συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν να συμβάλουν με σημαντικό τρόπο στην προστασία της φύσης και της  ανάπτυξης του οικοτουρισμού.

Read Full Post »

Σύνοδος Κοπεγχάγης: αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις για το Κλίμα

December 7, 2009 | Popularity: 1% [?]

Περιβάλλον- Ενέργεια- Οικολογία.

copenhagen-climate-summit-startsΕκπρόσωποι από 192 χώρες θα λάβουν μέρος στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης για την επίτευξη μιας νομικά δεσμευτικής συμφωνίας για την Κλιματική Αλλαγή, η οποία θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο που λήγει το 2012.

Η εν λόγω Σύνοδος, αρχίζει σήμερα 7 Δεκεμβρίου και λήγει στις 18 του μήνα, αλλά σύμφωνα με εκτιμήσεις ορισμένων αναλυτών ίσως τελειώσει στις 19.

Τα μέτρα ασφαλείας είναι αυστηρά στη πόλη της Δανίας που φιλοξενεί τη Διάσκεψη, καθώς οι διοργανωτές αναμένουν τις επόμενες μέρες την άφιξη 15,000 εκπροσώπων και 100 ηγετών.

Η Σύνοδος της Κοπεγχάγης χαρακτηρίζεται από τους επιστήμονες, ως η σημαντικότερη που έχει γίνει μέχρι στιγμής και θεωρείται η τελευταία ευκαιρία για τη σωτηρία του πλανήτη.

Την παραμονή της έναρξης της κρίσιμης Διάσκεψης του ΟΗΕ, ο επικεφαλής των διαπραγματεύσεων για το Κλίμα, Yvo de Boer δηλώνει αισιόδοξος για την πορεία των συζητήσεων και τόνισε ότι πολλές χώρες ήδη έχουν δεσμευτεί γαι τη μείωση των εκπομπών του αερίων του θερμοκηπίου.

«Είναι πρωτοφανές, μέσα στα 17 χρόνια που γίνονται οι διαπραγματεύσεις για το Κλίμα, τόσες πολλές και διαφορετικές χώρες να έχουν ευαισθητοποιηθεί και να ανακοινώνουν στόχους και προτάσεις για την προστασία του πλανήτη», πρόσθεσε ο Yvo de Boer.

Η Νότια Αφρική την παραμονή της συνόδου ανακοίνωσε ότι θα μειώσει τις εκπομπές του CO2 κατά ένα τρίτο κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας.

Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Gordon Brown, ήδη έχει προτείνει τη δημιουργία ενός «κλιματικού» Ταμείου που θα βοηθήσει οικονομικά τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή.

Η εν λόγω πρόταση θα συζητηθεί στη Σύνοδο.

Για την ευαισθητοποίηση των παγκόσμιων ηγετών που θα λάβουν μέρος στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα, 56 εφημερίδες σε 45 χώρες, δημοσιεύουν σήμερα 7 Δεκεμβρίου ένα κοινό άρθρο για τη σωτηρία του πλανήτη.

Οι πολιτικοί στην Κοπεγχάγη θα πρέπει ενωμένοι να αποφασίσουν τη λήψη δραστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που απειλεί το πλανήτη.

Read Full Post »

Οργάνωση και Λειτουργία του Κράτους
ΘΕΜΑ 1

Η ιδιότητα του πολίτη

α. Πώς ορίζεται η έννοια του πολίτη κατά το εθνικό και κοινοτικό δίκαιο και ποιες είναι οι τυχόν μεταξύ τους διαφορές;
β. Ποια δικαιώματα και υποχρεώσεις απορρέουν από την ιδιότητα του πολίτη τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο;
γ. Μορφές της ιδιότητας του πολίτη σε σχέση με τα πολιτικά συστήματα της Αντιπροσώπευσης και της Δημοκρατίας.

ΘΕΜΑ 2 ΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Η Εθνική Δημόσια Διοίκηση ως Κοινοτική Διοίκηση

α. Οι εθνικές διοικητικές αρχές ως αρχές εφαρμογής των πολιτικών της Ευρωπαϊκής ¨Ένωσης (Ε.Ε) στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής δημόσιας διοίκησης.
β. Κατά την εφαρμογή των πολιτικών της Ευρωπαϊκής ¨Ένωσης δύνανται οι εθνικές διοικητικές αρχές να ελέγχουν την συμβατότητα των πολιτικών αυτών με το Εθνικό και με το Κοινοτικό δίκαιο; Ποιες συνέπειες έχει αυτό για την αρχή της νομιμότητας της διοίκησης;
γ. Δυνατότητες έννομης προστασίας του πολίτη κατά την εφαρμογή του Κοινοτικού δικαίου από εθνικές και κοινοτικές αρχές.

ΘΕΜΑ 3

Υπεροχή του δημοσίου συμφέροντος και αρχή της νομιμότητας της διοίκησης.

α. Ποια η έννοια του δημοσίου συμφέροντος και ποιος το καθορίζει σύμφωνα με το Ελληνικό Σύνταγμα;
β. Ποιο είναι το περιεχόμενο της αρχής της νομιμότητας της διοίκησης και σε ποια θεμέλια στηρίζεται;
γ. Δημόσιο συμφέρον και κοινή γνώμη.

Read Full Post »

Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ)

Η ΔΕΕ, η οποία ιδρύθηκε το 1948 με τη συνθήκη των Βρυξελλών, είναι ένας ευρωπαϊκός οργανισμός συνεργασίας για την άμυνα και την ασφάλεια. Αποτελείται από 28 χώρες, οι οποίες έχουν τέσσερα διαφορετικά καθεστώτα: κράτη μέλη, συνδεδεμένα μέλη, παρατηρητές και συνδεδεμένοι εταίροι. Στην Ευρώπη των δεκαπέντε, δέκα χώρες έχουν καθεστώς κράτους μέλους, ενώ πέντε άλλες – η Αυστρία, η Δανία, η Φινλανδία, η Ιρλανδία και η Σουηδία – έχουν καθεστώς παρατηρητή. Τα έξι συνδεδεμένα μέλη είναι η Ουγγαρία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Πολωνία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Τουρκία. Τέλος, οι επτά συνδεδεμένοι εταίροι είναι η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Ρουμανία.

Η συνθήκη του Άμστερνταμ είχε ορίσει τη ΔΕΕ ως αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης της Ένωσης, καθόσον ο οργανισμός αυτός της προσδίδει επιχειρησιακή ικανότητα στον τομέα της άμυνας. Παρόλα αυτά, το σχετικό εδάφιο διαγράφηκε με τη συνθήκη της Νικαίας. Πράγματι, η ΔΕΕ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή των πρώτων αποστολών του Petersberg, όπως η αποστολή αστυνομικής δύναμης στο Μόσταρ ή η συνεργασία με την αστυνομία στην Αλβανία. Σήμερα, ωστόσο, ο ρόλος αυτός φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί υπέρ της ανάπτυξης των δομών και των ικανοτήτων της ίδιας της Ένωσης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΕΠΑΑ), όπως αποδεικνύει η μεταφορά των επιχειρησιακών ικανοτήτων της ΔΕΕ στην Ένωση. Στο πλαίσιο αυτό, τα επικουρικά όργανα της ΔΕΕ, το Ινστιτούτο Μελετών για θέματα Ασφάλειας και το Δορυφορικό Κέντρο, την 1η Ιανουαρίου 2002, έπαψαν να υπάγονται στη ΔΕΕ και μετατράπηκαν σε υπηρεσίες της Ένωσης. Εξάλλου, με τη συνθήκη της Νικαίας καταργήθηκαν ορισμένες διατάξεις της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες αφορούσαν τις σχέσεις της ΔΕΕ με την Ένωση.

Η συλλογική άμυνα, αρχικά αρμοδιότητα της ΔΕΕ, περιλαμβάνεται πλέον στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ).

από europa.eu

Read Full Post »

Χ’Ι 1997

Πολιτικοί και Διοικητικοί θεσμοί

-Το καθήκον ουδετερότητας της δημόσιας διοίκησης απέναντι στις κοσμοθεωρίες. (θρησκευτικές, πολιτικές, ιδεολογικές κ.α)

Δημόσια Διοίκηση και τοπική Αυτοδιοίκηση, (θεσμικές, οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις)

– Οι αποκεντρωτικές δομές της Δημόσιας Διοικήσεως, τα Συμβούλια Περιοχής και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ΟΤΑ, ως συντελεστές αναπτύξεως

Ι’Β 1998

Πολιτικοί και Διοικητικοί θεσμοί

Ποιά είναι η σχέση πολιτικού και νομικού στοιχείου στη δράση της Κυβέρνησης και της Δημόσιας Διοίκησης.

Ι΄Γ 1999

Δημόσια Διοίκηση

Υποστηρίζεται ότι οι συναρμοδιότητες και οι επικαλύψεις μεταξύ διαφόρων υπουργείων δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης

Αναλύσατε το ζήτημα με έμφαση στις αιτίες εμφάνισης των συναρμοδιοτήτων και των επικαλύψεων, τους τρόπους αντιμετώπισής τους και τους λόγους για τους οποίους δημιουργούνται τα προβλήματα.

Ι’Δ 2001

Δημόσια Διοίκηση

Ο έλεγχος της διοικητικής δράσης αποτελεί καθοριστικό παράγοντα της οργάνωσης και λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης.

α) Ποιές σκοπιμότητες επιβάλλουν τον έλεγχο της διοικητικής δράσης και με ποιές μορφές εκδηλώνεται ο έλεγχος αυτός.

β) Ποιά προβλήματα ανακύπτουν από την άσκηση του ελέγχου αυτού και με ποιους τρόπους μπορεί να αντιμετωπιστούν.

Ι’Ε 2002

Δηµόσια Διοίκηση

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν διατυπωθεί προτάσεις και έχουν υιοθετηθεί πολιτικές µεταρρύθµισης και εξορθολογισµού της δράσης της ελληνικής δηµόσιας διοίκησης.

α. Αναλύστε τα σηµαντικότερα χαρακτηριστικά αυτών των προτάσεων και των πολιτικών διοικητικής µεταρρύθµισης αναφέροντας παραδείγµατα.

β. Αναλύστε τα πλεονεκτήµατα και µειονεκτήµατα της εισαγωγής ιδιωτικοοικονοµικών κριτηρίων αποτελεσµατικότητας και αποδοτικότητας στη δηµόσια διοίκηση.

Οι απαντήσεις σας να είναι τεκµηριωµένες και αιτιολογηµένες.

Ι’ΣΤ 2003

Δημόσια Διοίκηση

Ποιες είναι οι τάσεις «διοικητικής σύγκλισης» στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Αναφέρατε και αξιολογήστε παραδείγματα διοικητικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα που σχετίζονται με τις τάσεις αυτές.

Ι’Ζ 2004

Δημόσια Διοίκηση

Α) Ποια είναι η σημασία των Ανεξαρτήτων Αρχών στο πλαίσιο του ισχύοντος κοινοβουλευτικούπολιτεύματος στην Ελλάδα;

Β) Ποιες από αυτές είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες και ποια η διαφορά στο νομικό καθεστώς, στην οργάνωση και λειτουργία τους από τις υπόλοιπες;

Γ) Πως δικαιολογείται η ύπαρξη των Ανεξαρτήτων Αρχών στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, όσο και της ποιότητας της δημοκρατίας;

Δ) Αξιολογείστε τον τρόπο που ελέγχονται οι Αρχές αυτές και με ποια αποτελέσματα;

Ι’Η 2005

Δημόσια Διοίκηση

Η Αρχή της Μονιμότητας

α) Ποιές είναι οι ιστορικές καταβολές του θεσμού της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων;

β) Ποιό είναι το περιεχόμενο της αρχής της μονιμότητας κατά το Σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία; Συνδέεται με την αρχή της αξιοκρατίας;

γ) Ποιοί είναι οι σύγχρονοι προβληματισμοί σχετικά με την αρχή της μονιμότητας στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα;

Ι’Θ 2006

Δημόσια Διοίκηση

Το πρότυπο γραφειοκρατίας κατά Weber και η σύγχρονη αμφισβήτηση του:

α. Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του προτύπου αυτού και ποιά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του;

β. Ποιές πτυχές του προτύπου αυτού αμφισβητούνται στην εποχή μας και ποιές μεταρρυθμιστικές τάσεις συνδέονται με την ανωτέρω αμφισβήτηση;

γ. Αναφέρατε χαρακτηριστικά παραδείγματα αντίστοιχων μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.

Read Full Post »

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΤΟΥΣ 2008

Β’ ΣΤΑΔΙΟ

ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ : ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΕΟ ΘΕΜΑ :

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Δρ ΛΑΜΠΡΟΣ Π. ΜΠΑΜΠΑΛΙΟΥΤΑΣ

                           Δικηγόρος- Δρ Παντείου Παν/μίου

e-mail : babalioutas.l@dsa.gr                         

 

ΕΞΕΤΑΣΤΕΟ ΘΕΜΑ :

«Σχέσεις μεταξύ κεντρικής διοίκησης, περιφερειακής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης :

 

1) Πως εξελίχθηκαν οι σχέσεις αυτές διαχρονικά από την μεταπολίτευση και μετά ;

 

2) Ποιό είναι το σημερινό καθεστώς που διέπει τις σχέσεις των τριών αυτών επιπέδων διοίκησης ; Πως διαρθρώνεται ο διοικητικός έλεγχος μεταξύ κεντρικής διοίκησης, περιφερειακής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης ; Ήδη και μέσα άσκησης διοικητικού ελέγχου.

 

3) Ποιό είναι κατά τη γνώμη σας το κυριότερο πρόβλημα που αφορά στις σχέσεις μεταξύ αυτών των τριών επιπέδων διοίκησης και πως νομίζετε ότι μπορεί να επιλυθεί;

Τεκμηριώστε την απάντησή σας».

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ :

 

1) Αναφορά στην έννοια της δημόσιας διοίκησης και τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά της.

 

2) Εν συνεχεία αναφορά στα συστήματα άσκησης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (συγκέντρωση υπό την ευρεία έννοια, αποσυγκέντρωση κ.ο.κ.). Αναφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά καθενός διοικητικού συστήματος.

 

3) Αρχική αναφορά στην συνταγματική κατοχύρωση καθενός συστήματος διοικητικής οργανώσεως. Σύνδεση με την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση στα πλαίσια της Ε.Ε.

 

ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ :

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

1) Αναφορά στις συνθήκες βάσει των οποίων διαμορφώθηκε η άσκηση της κεντρικής διοίκησης, της περιφερειακής διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης από το 1975 και μετά (βλ. ενδεικτικά, Λάμπρου Π. Μπαμπαλιούτα «Το σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο της ελληνικής δημόσιας διοίκησης», Τόμος Α’, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2007, Κεφάλαιο 3ο, Παράγραφος Ι υπό τον τίτλο «Η περιφερειακή διοίκηση κατά την μεταπολίτευση», σελ. 211 επ.).

 

2) Αναφορά στην θέσπιση της λαϊκής εκπροσώπησης στα νομαρχικά συμβούλια επί κυβερνήσεων Ανδρ. Παπανδρέου (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, ο.π., σελ. 216 επ.).

 

3) Αναφορά στην 4η απόπειρα για την θεσμοθέτηση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης με τον Ν. 1622/1986.

 

4) Αναφορά στις ρυθμίσεις περί δημοκρατικού προγραμματισμού με τον ανωτέρω Ν. 1622/1986.

 

5) Αναφορά στην διοικητική διαίρεση της Χώρας σε 13 περιφέρειες με το π.δ. 51/1987 (για τα ανωτέρω, βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, ο.π., Κεφάλαιο 4ο, σελ. 221 επ.).

 

6) Αναφορά στο π.δ. 410/1995 με το οποίο είχαν κωδικοποιηθεί οι προϊσχύσασες ρυθμίσεις για την πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση (βλ. Ευρ. Μπέσιλα-Βήκα «Τοπικής Αυτοδιοίκηση», Τόμος Ι, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη).

 

7) Αναφορά στην δημιουργία δευτεροβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης με τους Νόμους 2218 και 2240/1994 και την μεταβολή του αποκεντρωμένου status της Χώρας, καθώς και του αυτοδιοικητικού πλαισίου.

 

8) Αναφορά στον Ν. 2503/1997 για την Περιφέρεια (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 239 επ.).

 

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

1) Αναφορά στο ισχύον συνταγματικό πλαίσιο περί της κεντρικής διοικήσεως, της περιφερειακής διοικήσεως και της τοπικής αυτοδιοικήσεως (άρθρα 81 επ., 101 και 102 του Συντάγματος, αντίστοιχα), ύστερα από τις αναθεωρήσεις του 2001 και του 2008.

 

2) Ανάλυση και αναφορά όλων των εννοιολογικών στοιχείων που περιέχονται στα ανωτέρω άρθρα του Συντάγματος (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαια 1ο και 2ο, ο.π.).

 

3) Αναφορά και επεξήγηση όλων των διοικητικών οργάνων που εντάσσονται στα ανωτέρω τρία επίπεδα διοίκησης (Κεντρική διοίκηση : Πρωθυπουργός, Κυβέρνηση, Υπουργικό Συμβούλιο, Υπουργοί, Υφυπουργοί, Περιφερειακή διοίκηση : Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας, Περιφερειακό Συμβούλιο, Τοπική Αυτοδιοίκηση α’ βαθμού : Δήμαρχος, Δημοτικό Συμβούλιο, Δημαρχιακή Επιτροπή, Τοπικό Συμβούλιο Τοπικού Διαμερίσματος, Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου, Τοπική Αυτοδιοίκηση β’ βαθμού : Νομάρχης, Νομαρχιακό Συμβούλιο, Νομαρχιακή Επιτροπή).

 

4) Αναφορά στο ζήτημα των αρμοδιοτήτων που ασκούνται από κάθε διοικητικό επίπεδο ξεχωριστά.

 

5) Αναφορά στις έννοιες «έλεγχος» και «εποπτεία» και καταγραφή της εννοιoλογικής τους διαφοράς.

 

6) Αναφορά στο status άσκησης ελέγχου νομιμότητας επί των αποφάσεων του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας από τον καθ’ ύλιν αρμόδιο Υπουργό (αυτεπαγγέλτως, ή κατόπιν ασκήσεως προσφυγής για λόγους νομιμότητας) (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 279-280).

 

7) Αναφορά στο status άσκησης εποπτείας νομιμότητας επί των εκτελεστών πράξεων των Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού από τον οικείο Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας (κατά υποχρεωτική παραπομπή, ή κατόπιν ασκήσεως προσφυγής για λόγους νομιμότητας) (βλ. Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 261-265 και υποσημείωση υπ’ αριθμ. 53 για τους Ο.Τ.Α. α’ βαθμού. Για Την εποπτεία επί των Ο.Τ.Α. α’ βαθμού, βλ. και Ευρ. Μπέσιλα-Βήκα, «Τοπική Αυτοδιοίκηση», Τόμος Ι, ο.π.).

 

8) Αναφορά στην διαφορετική διαδικασία που ακολουθείται αναφορικά με την άσκηση εποπτείας επί των Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού.

 

9) Πραγμάτωση του Κράτους Δικαίου μέσα από τις διαδικασίες ελέγχου και εποπτείας.

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ :

 

(Επί του τρίτου ερωτήματος καλείται ο υποψήφιος να αναπτύξει την προσωπικότητά του επί του κεντρικού ζητήματος που είναι η σχέση μεταξύ των τριών επιπέδων διοίκησης. Δεκτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόβλημα που μπορεί να εντοπίσει ο υποψήφιος, αρκεί όμως να το αιτιολογήσει πλήρως).

 

Ενδεικτικά αναφερόμενα προβλήματα :

 

1) Η αποσαφήνιση των ασκουμένων αρμοδιοτήτων έτσι ώστε να μην τίθενται ζητήματα αντισυνταγματικότητας και η σταδιακή μεταφορά αρμοδιοτήτων από τις κεντρικές υπηρεσίες προς τις αποκεντρωμένες αρχές και από τις αποκεντρωμένες –κυρίως- μονάδες του Κράτους προς τους Ο.Τ.Α. με αντίστοιχη μεταφορά και οικονομικών πόρων κατ’ επιταγήν του άρθρου 102 του Συντάγματος.

 

2) Η σταδιακή οικονομική ενίσχυση των Ο.Τ.Α., με την περαιτέρω εκχώρηση οικονομικών πόρων και την δυνατότητα να αναπτύξουν περισσότερο την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

 

3)  Η ανάμειξη του πολιτικού στοιχείου, τόσο κατά την άσκηση της περιφερειακής διοικήσεως, όσο και κατά την άσκηση της τοπικής αυτοδιοίκησεως, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται το ουσιώδες εννοιλογικό περιεχόμενο των όρων «αποκέντρωση» και «τοπική αυτοδιοίκηση». Επομένως απαιτείται η έλλειψη κομματικών παρεμβάσεων σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και τήρηση σε μεγαλύτερο ποσοστό της αρχής της πολιτικής ουδετερότητας της διοικήσεως.

 

4) Έλλειψη σταθερής πολιτικής για την ενδυνάμωση τόσο της περιφέρειας, όσο και των τοπικών κοινωνιών, με σκοπό την επίτευξη ανάπτυξης. «Εκμετάλλευση» της δυνατότητας για ανάπτυξη μέσα από τα προγράμματα του Δ’ Κ.Π.Σ. (Για το Δ’ Κ.Π.Σ. βλ. σχετικά και Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, Κεφάλαιο 5ο, ο.π., σελ. 458-483).

 

 

5) Έλλειψη ενίσχυσης των περιφερειακών αρχών και των αυτοδιοικούμενων οργανισμών με επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό, βάσει της αρχής της τεχνοκρατίας.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ :

 

Συνοπτική επισκόπηση των αναφερομένων που προηγήθηκαν στο γραπτό μας και επισήμανση των δυνατοτήτων βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου που διέπει, την κεντρική διοίκηση, έτσι ώστε να γίνει πιό επιτελική, την περιφερειακή διοίκηση, έτσι ώστε να προγραμματίζει και να ασκεί την περιφερειακή πολιτική αποτελεσματικότερα και την τοπική αυτοδιοίκηση, έτσι ώστε να διοικεί τις τοπικές υποθέσεις προάγοντας περισσότερο το τοπικό συμφέρον.

Αναφορικά με το τελευταίο (τοπική αυτοδιοίκηση) να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο βαθμό η αρχή της επικουρικότητας του Κράτους. Στο επίπεδο αυτό θα πρέπει να κινηθεί και η διαφαινόμενη αναδιοργάνωση του αυτοδιοικητικού χάρτη της Χώρας (Καποδίστριας Νο2).

 

 

Read Full Post »

Older Posts »